Zakończenie kontraktu i spór o rozliczenie w Holten

Sprawa rozpatrzona przez Sąd Rejonowy w Overijssel (sygn. akt 12250973 \ EJ VERZ 26-97, postanowienie z dnia 6 sierpnia 2026 r., publikacja 1 września 2026 r.) pokazuje, jak skomplikowane mogą być rozliczenia końcowe w pracy agencyjnej.

Pracownica zatrudniona przez agencję Timing Flexgroep B.V. (wykonująca pracę w zakładzie Vivera B.V. w Holten) otrzymała przez WhatsApp informację, że jej umowa wygasająca 22 czerwca 2025 r. nie zostanie przedłużona. Gdy kobieta upomniała się o odprawę przejściową (transitievergoeding), agencja przedstawiła jej ofertę zatrudnienia w firmie PreZero w Zwolle. Z uwagi na brak własnego samochodu oraz ograniczony dojazd transportem publicznym na pracę w systemie zmianowym (ploegendiensten), pracownica nie przyjęła propozycji. Agencja uznała wówczas, że roszczenie o odprawę wygasło.

Sprawa trafiła na wokandę sądu w Almelo, gdzie sędzia przeanalizował stanowiska obu stron.

Kluczowe rozstrzygnięcia prawne w sprawie ECLI:NL:RBOVE:2026:5245

1. Wiadomość WhatsApp a obowiązek wypłaty odprawy

Agencja twierdziła, że pracownica utraciła prawo do rekompensaty z powodu odrzucenia oferty pracy w Zwolle. Sąd orzekł, że kluczowy był moment formalnego powiadomienia o braku woli kontynuowania współpracy (tzw. aanzegging). Skoro 7 maja agencja jednoznacznie zakomunikowała brak przedłużenia umowy, obowiązek wypłaty odprawy stał się bezwzględny. Późniejsze propozycje innej pracy nie zwalniają pracodawcy z tego zobowiązania.

2. Zawiłości CAO ABU a terminy przedawnienia

Zgodnie z Kodeksem Cywilnym (art. 7:686a ust. 4 lit. b BW) wniosek o odprawę przejściową należy złożyć w ciągu 3 miesięcy od zakończenia zatrudnienia. Sąd zwrócił jednak uwagę na art. 15 ust. 8 CAO ABU. Choć sędzia zauważył, że przepis ten jest zredagowany w sposób niejednoznaczny i zawiera wewnętrzne sprzeczności, jego celem jest ochrona pracownika tymczasowego – dając mu aż 12 miesięcy na wystąpienie o kwotę odpowiadającą odprawie.

3. Wyrównanie płacy z mocą wsteczną (Inlenersbeloning)

W październiku 2025 r. związki zawodowe uzgodniły w fabryce Vivera podwyżkę wynagrodzeń w wysokości 3,5% z mocą wsteczną od 1 kwietnia 2025 r. Mimo że w momencie zawarcia porozumienia pracownica nie była już zatrudniona, sąd uznał jej prawo do wyrównania pensji za okres od kwietnia do czerwca 2025 r., zgodnie z regułą równego traktowania płacowego.

Sentencja wyroku: Obowiązki nałożone na Timing

Sąd nadał orzeczeniu klauzulę natychmiastowej wykonalności (uitvoerbaar bij voorraad):

  • Odprawa przejściowa (transitievergoeding): 2 951,23 € brutto,
  • Wyrównanie wynagrodzenia i dodatku urlopowego w oparciu o podwyżkę 3,5%: 7 286,47 € brutto (kwota zasądzona przez sąd w sentencji w oparciu o pełne zarobki za sporny okres),
  • Ustawowe podwyższenie (Wettelijke verhoging): +25% kary doliczone do zaległości płacowych z tytułu zwłoki (sąd obniżył stawkę z 50% do 25%, uznając, że opóźnienie agencji nie wynikało ze świadomego i celowego uchylania się od płatności),
  • Odsetki ustawowe liczone od dnia wymagalności poszczególnych świadczeń,
  • Koszty procesu: 1 102,00 € zwrócone powódce przez agencję.

Ponadto sąd nałożył na agencję rygor dostarczenia pełnych specyfikacji zarobków oraz formalnego rozliczenia końcowego pod groźbą grzywny przymuszającej (dwangsom) w wysokości 200 € za każdy dzień zwłoki (do maksymalnego pułapu 4 000 €).

Wnioski dla pracowników

Ten wyrok dowodzi, że nawet formalnie brzmiące argumenty agencji dotyczące „ofert pracy” czy „przedawnienia terminów” mogą okazać się bezskuteczne w zderzeniu z przepisami prawa i układów zbiorowych.

Warto dokładnie weryfikować przysługujące uprawnienia oraz historię orzecznictwa agencji pracy w Audytorze PolakNL przed podjęciem decyzji o rezygnacji ze swoich roszczeń.